کشفیات و مطالعات باستان‌شناسی تازه در امارات، اطلاعات جدیدی درباره هزاران سال سکونت انسان، شیوه سازگاری جوامع با تغییرات اقلیمی و ارتباطات اقتصادی منطقه ارائه کرده است؛ یافته‌هایی که از حضور انسان در شارجه از حدود ۶۰ هزار سال پیش تا زندگی جوامع عصر برنز در العین را در بر می‌گیرد.

در شارجه، یک پروژه تحقیقاتی بین‌المللی در پناهگاه صخره‌ای جبل البُحیص شواهدی از حضور مکرر انسان در دوره‌های زمانی مختلف پیدا کرده است. مطالعه‌ای که در مارس ۲۰۲۶ در نشریه Nature Communications منتشر شد، حضور انسان در این محل را در فاصله حدود ۶۰ هزار تا ۱۶ هزار سال پیش ثبت کرده و نشان می‌دهد جوامع اولیه چگونه با دوره‌های شدید خشکسالی و نوسانات اقلیمی سازگار می‌شدند.

در العین نیز اداره فرهنگ و گردشگری ابوظبی در ماه جولای از کشف یک آرامگاه جمعی بزرگ در قبرستان باستانی القطاره خبر داد. قدمت این آرامگاه به دوره وادی سوق و اواخر عصر برنز، حدود ۲۰۰۰ تا ۱۳۰۰ پیش از میلاد، بازمی‌گردد. سازه ۱۱ متر طول و ۲.۵ متر عرض دارد و طی دست‌کم هزار سال برای دفن صدها نفر مورد استفاده قرار گرفته است.

در این آرامگاه سفال، سلاح و زیورآلات شخصی نیز کشف شده است. بررسی DNA و ایزوتوپی بقایای انسانی و اشیای پیدا‌شده ادامه دارد و پژوهشگران امیدوارند از این طریق اطلاعات بیشتری درباره رژیم غذایی، سلامت، مهاجرت و شبکه‌های تجاری جوامع باستانی به دست آورند.

در سال ۲۰۲۶ همچنین پنج محوطه اماراتی به فهرست میراث سازمان ICESCO اضافه شدند: ساروق الحدید در دبی، جبل فایه، برج‌ها و قلعه‌های تاریخی خورفکان، نحوه و وادی الحلو در شارجه. وادی الحلو دارای سنگ‌نگاره‌های عصر برنز است و در نحوه نیز آثار هنری صخره‌ای از عصر برنز تا دوران معاصر ثبت شده‌اند.

هم‌زمان، پروژه تحقیقاتی جبل فایه با دریافت ۲ میلیون درهم بودجه پژوهشی برای سال‌های ۲۰۲۶ تا ۲۰۲۸ وارد مرحله تازه‌ای شده است؛ بخشی از برنامه گسترده‌تر امارات برای کاوش، مرمت، مستندسازی دیجیتال و ثبت بین‌المللی میراث باستانی کشور.