روایت مهاجر بریتانیایی از ۱۹ سال زندگی در امارات: «با یک چمدان به دبی آمدم و هرگز به عقب نگاه نکردم»
نه خداحافظی باشکوهی در کار بود، نه برنامهای دقیق برای آینده؛ فقط یک چمدان. لیزا نایت نزدیک به ۱۹ سال پیش وارد دبی شد، بیآنکه بداند این تصمیم مسیر زندگی، کار و احساس تعلق او را دگرگون خواهد کرد.
نایت گفت: «زندگیام را جمع کردم، بیشتر وسایلم را بخشیدم، با یک چمدان وارد دبی شدم و هرگز به عقب نگاه نکردم.»
او پس از دورهای دشوار در لندن و حادثهای خشونتآمیز که برای مدتی او را از کار دور کرد، تصمیم گرفت مسیر زندگیاش را بازبینی کند. در آن زمان دو فرصت پیش رویش بود؛ آمستردام و دبی. اما جاهطلبی و سرعت توسعه امارات، او را جذب کرد.
نایت که آن زمان برای حزب حاکم بریتانیا کار میکرد، میگوید خروجش برای اطرافیان غیرمنتظره بود، اما تصمیمش سریع شکل گرفت: «فقط با خودم فکر کردم؛ خب، دارم میآیم.»
در دبی، نخستین نقش او مدیر خلاقیت در یک شرکت سرمایهگذاری بود. پس از آن، آژانس ارتباطات راهبردی خود را راهاندازی کرد و با مشتریانی در خاورمیانه و آسیا همکاری داشت. با وجود موفقیت حرفهای، بهتدریج دریافت که زندگی پرشتاب و بدون تعادل، دیگر برایش پایدار نیست.
همین مسیر او را به دنیای مهماننوازی و در نهایت به راهاندازی Cafe Isan رساند؛ رستورانی که داستانش از آشنایی با سرآشپز نیو در جامعه تایلندیهای دبی آغاز شد. آنها در سال ۲۰۱۶ کار را با منویی ساده روی یک برگه A4، فقط ۱۵ غذا و بدون هیچ قطعیتی شروع کردند.
نایت میگوید در ماههای نخست همه کارها را خودش انجام میداد؛ از شستن ظرفها و سرو میزها تا بازاریابی، امور مالی و مدیریت عملیات. گاهی پرداخت اجاره و قبضها هم دشوار میشد، اما حمایت جامعه تایلندیها، ساکنان JLT، مشتریان قدیمی و فعالان حمایت از حیوانات باعث شد رستوران دوام بیاورد و رشد کند.
به گفته او، Cafe Isan بهتدریج فقط یک کسبوکار نبود؛ به محلی برای دیدار، آرامش و ارتباط اجتماعی تبدیل شد.
نایت معتقد است حمایت جامعه با مسئولیت همراه است. او در طول سالها از برنامههای نجات حیوانات و فعالیتهای محلی حمایت کرده و میگوید وقتی ارتباط واقعی با جامعه ساخته شود، مردم در روزهای سخت کنار یکدیگر میایستند.
نزدیک به دو دهه پس از ورودش، دبی برای او دیگر فقط یک مقصد نیست؛ خانه است. او میگوید امارات فرصتهایی در اختیارش گذاشت که در جای دیگری بهسادگی وجود نداشت و از کسانی حمایت میکند که اهل ساختن، سازگار شدن و خلق ایدههای تازهاند.
او افزود: «چیزی که بیش از همه دوست دارم این است که این کشور هرگز متوقف نمیشود. هر سال پیشرفتها، ایدههای تازه و جاهطلبیهای جدید وجود دارد.»
نایت میگوید حتی در زمان نگرانیهای منطقهای، ترک دبی برایش گزینهای واقعی نبود: «زندگی من اینجاست. کسبوکارم اینجاست. حیوانات خانگیام اینجا هستند.»
او در پایان گفت: «امارات به خانه من تبدیل شده است. اینجا مهربانتر، متنوعتر و پذیراتر از آن چیزی است که اغلب دربارهاش گفته میشود. من اینجا زندگی، دوستیهای مادامالعمر، کسبوکارهای موفق و جامعهای ارزشمند ساختهام.»