دختر دو ساله در ابوظبی پس از جراحی پیشرفته برای نخستین بار به صدا واکنش نشان داد | پدر اماراتی: «ماه‌ها در گوشش زمزمه می‌کردم»
ماه‌ها علی اسماعیل و خانواده‌اش نگران بودند که دخترشان، سلامه، در سکوت بزرگ شود. او به صداهای بلند واکنش نشان نمی‌داد، با شنیدن نامش سر برنمی‌گرداند و حتی وقتی پدرش کنار گوش او صدایش می‌زد، پاسخی نشان نمی‌داد.
سلامه که اکنون دو ساله است، در نهایت با ناقص بودن حلزون گوش در هر دو گوش تشخیص داده شد؛ وضعیتی که باعث می‌شد کاشت حلزون سنتی برای او مؤثر نباشد.
خانواده پس از ماه‌ها مراجعه به بیمارستان‌های مختلف و انجام آزمایش‌ها و درمان‌های گوناگون، به شهر پزشکی شیخ شخبوط در ابوظبی معرفی شدند؛ جایی که پزشکان تنها گزینه باقی‌مانده را کاشت ایمپلنت ساقه مغز شنوایی، ABI، دانستند.
این روش برخلاف کاشت حلزون، مسیر عصب شنوایی را دور می‌زند و پیام‌های صوتی را مستقیماً به ساقه مغز منتقل می‌کند. پزشکان می‌گویند این عمل برای کودکانی انجام می‌شود که عصب شنوایی ندارند یا دچار ناهنجاری شدید گوش داخلی هستند.
با وجود امیدبخش بودن این گزینه، خانواده سلامه ابتدا تردید داشتند؛ زیرا این نخستین عمل از این نوع برای یک کودک در ابوظبی بود و سلامه نیز نارس و کوچک‌تر از هم‌سن‌وسالان خود به دنیا آمده بود.
پس از چند ماه فکر، دعا و مشورت، خانواده تصمیم گرفتند این جراحی را انجام دهند. عمل توسط تیم چندتخصصی SSMC و با همراهی یک جراح مغز و اعصاب آلمانی انجام شد.
چند هفته بعد، هنگام فعال‌سازی دستگاه، لحظه‌ای رخ داد که پدر سلامه هرگز فراموش نمی‌کند. پس از چند بار ضربه زدن روی میز، سلامه ناگهان به سمت صدا برگشت و سپس شروع به تولید صداهای کوچک کرد؛ لحظه‌ای که پدرش آن را «غیرقابل توصیف» می‌داند.
اکنون، هشت ماه پس از عمل، سلامه هنوز در حال یاد گرفتن معنای صداهاست. او با پردازنده‌ای خارجی می‌شنود که به‌صورت مغناطیسی به سرش متصل می‌شود و بدون آن، صدایی به مغزش نمی‌رسد.
پزشکان می‌گویند هدف از ABI لزوماً ایجاد شنوایی طبیعی نیست، بلکه فراهم کردن دسترسی معنادار به صداست تا کودک بتواند ارتباط برقرار کند، گفتار را توسعه دهد و از محیط اطراف آگاه‌تر شود.
سلامه اکنون به برخی صداها واکنش نشان می‌دهد، به سمت صداها برمی‌گردد و نخستین صداهای گفتاری خود را تولید می‌کند. پدرش با لبخند می‌گوید او حالا «ما ما» می‌گوید و خانواده هنوز منتظر شنیدن «بابا» هستند.
سلامه جلسات درمانی خود را در ابوظبی، دبی و فجیره ادامه می‌دهد و خانواده امیدوار است او بتواند در آینده مانند خواهر و برادرهایش به مدرسه عادی برود.
علی اسماعیل پیام روشنی برای والدینی دارد که با تشخیص‌های مشابه روبه‌رو هستند: «هرگز تسلیم نشوید. همیشه راه‌حلی وجود دارد؛ شاید اینجا، شاید جای دیگر. فقط از جست‌وجو دست نکشید.»
