در ماه اوت، شش بچه‌گربه بریتیش شورت‌هیر در یک آپارتمان در دبی رهاشده پیدا شدند. صاحب آن‌ها ناپدید شده بود و مدیریت ساختمان تا زمان رسیدن امدادگران از بچه‌گربه‌ها مراقبت می‌کرد؛ امدادگرانی که متعهد شدند برای آن‌ها خانه‌ای تازه پیدا کنند.

چند ماه پیش‌تر، در ماه آوریل نیز تعدادی خرگوش از پارکی در دبی نجات داده شدند. ماه گذشته، «چارلی و السا بنن»، زوج بریتانیایی ساکن امارات، داستان «دوک» را روایت کردند؛ حیوانی که پس از رفتن مستأجر یک ویلا، در خانه و بدون سیستم تهویه مطبوع رها شده بود. اکنون دو سال از آن ماجرا گذشته و دوک به عضوی از خانواده آن‌ها تبدیل شده است.

به گزارش گلف نیوز، امدادگران حیوانات در امارات تقریبا هر روز با مواردی از نجات گربه‌ها، سگ‌ها و خرگوش‌ها در مکان‌های مختلف روبه‌رو می‌شوند؛ از زیر خودروها و مناطق بیابانی گرفته تا خانه‌های خالی یا خیابان‌هایی که برخی حیوانات هنگام ترک عجولانه صاحبانشان از کشور در آن‌ها رها شده‌اند.

البته همه موارد رهاسازی حیوانات لزوما نتیجه بی‌رحمی عمدی نیست. گاهی شرایط زندگی صاحبان حیوانات ناگهان تغییر می‌کند و آن‌ها در وضعیت نامطمئن جدید، توان مالی یا امکان انتقال حیوان خود را ندارند.

در چنین شرایطی، بعضی صاحبان تلاش می‌کنند خانه‌ای مناسب‌تر برای حیوان پیدا کنند؛ تصمیمی که می‌تواند برای آن‌ها نیز دردناک باشد.

با وجود تلاش گروه‌های امدادی در امارات برای پیدا کردن خانه‌ای مناسب برای حیوانات رهاشده، کارشناسان تاکید می‌کنند پیش از به‌سرپرستی گرفتن یک حیوان باید یک نکته اساسی را در نظر داشت: حیوان خانگی فقط موجودی دوست‌داشتنی نیست، بلکه مسئولیتی جدی و بلندمدت است.

ابتدا واقع‌بینانه به سبک زندگی خود نگاه کنید

نخستین پرسش نباید این باشد که «چه حیوانی می‌خواهم؟»، بلکه باید پرسید: «برای چه حیوانی واقعا می‌توانم شرایط زندگی مناسبی فراهم کنم؟»

دکتر سارا رمزی، دامپزشک، توصیه می‌کند افراد پیش از به‌سرپرستی گرفتن حیوان، ساعت‌های کاری، میزان فعالیت روزانه، سفرها، حضور کودکان یا حیوانات دیگر در خانه، اندازه و نوع محل سکونت و زمانی را که واقعا می‌توانند به حیوان اختصاص دهند، در نظر بگیرند.

ممکن است حیوانی که به آن علاقه‌مند شده‌اید با شرایط زندگی شما سازگار نباشد. به گفته رمزی، یک سگ بسیار پرانرژی ممکن است برای فردی که ساعت‌های طولانی کار می‌کند مناسب نباشد؛ همان‌طور که یک حیوان نجات‌یافته مضطرب ممکن است در خانه‌ای شلوغ با کودکان خردسال یا چند حیوان دیگر دچار مشکل شود.

image_2026-11-16_13-51-59
چپ: چهار بچه‌گربه سه‌هفته‌ای که بدون مادر داخل یک جعبه مقوایی در منطقه گرینز پیدا شدند. راست: بچه‌گربه‌هایی که به دنبال خانه‌ای جدید هستند.

به گفته رمزی، یک سگ بسیار پرانرژی ممکن است برای فردی که ساعت‌های طولانی کار می‌کند مناسب نباشد؛ همان‌طور که یک حیوان نجات‌یافته مضطرب ممکن است در خانه‌ای شلوغ با کودکان خردسال یا چند حیوان دیگر دچار مشکل شود.

دکتر سوزان اتکینز، دامپزشک عمومی مرکز دامپزشکی Aura در دبی، نیز توصیه می‌کند حیوان را متناسب با سبک زندگی فعلی خود انتخاب کنید، نه زندگی‌ای که امیدوارید در آینده داشته باشید.

حیوانی که فرد در کودکی و در کشور دیگری نگهداری کرده، ممکن است امروز با خانه، شرایط زندگی یا آب‌وهوای امارات سازگار نباشد.

خلق‌وخوی حیوان نیز به اندازه نژاد آن اهمیت دارد. اتکینز توصیه می‌کند خانواده‌هایی که فرزند خردسال دارند، به دنبال حیواناتی آرام، مطمئن و دارای رفتار قابل پیش‌بینی باشند و به گزینه به‌سرپرستی گرفتن حیوانات بالغ نیز فکر کنند؛ زیرا شخصیت آن‌ها تا حد زیادی شکل گرفته است.

نگهداری موقت یک حیوان در خانه‌های فاستر نیز می‌تواند تصویر دقیق‌تری از رفتار و نحوه زندگی با آن حیوان ارائه دهد.

رمزی همچنین می‌گوید نباید به‌طور خودکار تصور کرد که توله‌سگ یا بچه‌گربه لزوما گزینه آسان‌تری برای نگهداری است.

به گفته او، بسیاری از افراد هزینه غذا و واکسیناسیون را در بودجه خود لحاظ می‌کنند، اما هزینه‌هایی مانند مراقبت‌های دندان‌پزشکی، پیشگیری از انگل، نظافت و آرایش، پانسیون در زمان سفر، بیماری‌های غیرمنتظره، موارد اورژانسی و افزایش هزینه‌های درمانی با بالا رفتن سن حیوان را فراموش می‌کنند.

فقط هزینه اولیه را در نظر نگیرید

نگهداری از حیوان خانگی یک تعهد مالی بلندمدت است و متقاضیان باید پیش از آوردن حیوان به خانه، درک روشنی از هزینه‌های آن داشته باشند.

مت باترورث، هم‌بنیان‌گذار Paws & Co، می‌گوید سال نخست نگهداری معمولا یکی از پرهزینه‌ترین دوره‌هاست.

عقیم‌سازی، دوره کامل واکسیناسیون، میکروچیپ، ثبت حیوان، پیشگیری از انگل و خرید وسایل اولیه از جمله هزینه‌هایی هستند که باید از همان ابتدا در نظر گرفته شوند.

به گفته او، هزینه عقیم‌سازی سگ ماده در دبی معمولا بین ۱۲۰۰ تا ۲۰۰۰ درهم و برای گربه حدود ۷۰۰ تا ۱۵۰۰ درهم است. البته این مبالغ از یک کلینیک به کلینیک دیگر متفاوت است و برخی حیوانات نجات‌یافته ممکن است پیش از واگذاری عقیم شده باشند.

پس از سال نخست، هزینه‌های مراقبت‌های پیشگیرانه معمولا قابل پیش‌بینی‌تر می‌شوند.

باترورث می‌گوید هزینه دو نوبت ویزیت، واکسن‌های یادآور، پیشگیری از انگل و یک آزمایش خون پایه در دبی، در صورتی که این خدمات جداگانه دریافت شوند، در مجموع می‌تواند حدود ۲۰۰۰ تا ۳۰۰۰ درهم در سال باشد.

اما مراقبت‌های دامپزشکی تنها بخشی از هزینه‌هاست. غذا، خاک گربه، خدمات نظافت و آرایش و پانسیون حیوان در زمان سفر نیز می‌تواند مخارج ماهانه و سالانه را به میزان قابل توجهی افزایش دهد.

برای نمونه، سگ‌هایی که پوشش مویی آن‌ها به رسیدگی منظم نیاز دارد، ممکن است هر شش تا هشت هفته به خدمات نظافت و آرایش نیاز داشته باشند.

یک سفر دو هفته‌ای در تابستان نیز می‌تواند هزینه قابل توجهی برای پانسیون حیوان در دبی ایجاد کند؛ مگر اینکه فردی در خانه حضور داشته باشد و از حیوان مراقبت کند.

دکتر اتکینز نیز یادآور می‌شود که سال نخست می‌تواند شامل هزینه خرید جای خواب، اسباب‌بازی و سایر وسایل ضروری، ایمن‌سازی خانه، واکسیناسیون، میکروچیپ و احتمالا عقیم‌سازی باشد.

حیوانات کم‌سن نیز ممکن است برای مشکلات معمول سلامتی به مراقبت دامپزشکی نیاز پیدا کنند.

او توصیه می‌کند صاحبان آینده حیوان پیش از ورود آن به خانه، برای هزینه‌های قابل پیش‌بینی و موارد اضطراری بودجه کنار بگذارند و در هفته نخست نیز برای بررسی وضعیت سلامت حیوان وقت دامپزشکی بگیرند.

رمزی می‌گوید یکی از مهم‌ترین مسائلی که مردم دست‌کم می‌گیرند این است که به‌سرپرستی گرفتن حیوان یک تعهد بلندمدت است و نباید فقط تصمیمی احساسی در لحظه دیدن حیوان باشد.

حیوانات نیز مانند انسان‌ها ممکن است بیمار یا مصدوم شوند و درمان‌های اورژانسی، جراحی یا کنترل بیماری‌های مزمن می‌تواند پرهزینه باشد. رمزی به صاحبان حیوانات توصیه می‌کند گزینه بیمه حیوانات خانگی را نیز بررسی کنند.

خانه باید برای حیوان هم مناسب باشد

اینکه نگهداری حیوان در یک خانه مجاز باشد، به‌تنهایی به معنای مناسب بودن آن خانه برای حیوان نیست. محیط زندگی باید پاسخگوی نیازهای جسمی و رفتاری حیوان باشد؛ موضوعی که درباره حیوانات اگزوتیک اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

به گفته اتکینز، حیوانات اگزوتیک در بسیاری از نقاط جهان همراه با محل نگهداری یا غذایی فروخته می‌شوند که متناسب با نیازهای واقعی آن‌ها نیست.

او توصیه می‌کند افراد پیش از خرید یا به‌سرپرستی گرفتن چنین حیواناتی، درباره گونه موردنظر به‌طور جدی مطالعه کنند.

به گفته اتکینز، یکی از بهترین راه‌ها این است که پیش از ورود حیوان به خانه، یک منبع معتبر درباره نحوه نگهداری از آن گونه مطالعه شود.

محل نگهداری، غذا و تجهیزات مورد نیاز نیز باید از روز نخست آماده باشد و بهتر است وسایل از فروشگاه‌هایی تهیه شوند که کارکنان آن‌ها شناخت کافی از نیازهای همان گونه حیوانی دارند.

اتکینز هشدار می‌دهد حجم زیاد و گاه متناقض اطلاعات در اینترنت می‌تواند افراد را سردرگم کند. او توصیه می‌کند صاحبان حیوانات به منابع معتبر و تخصصی مربوط به هر گونه و همچنین راهنمایی دامپزشکان تکیه کنند.

برای سازگار شدن حیوان صبور باشید


دکتر فرح مرانی، هم‌بنیان‌گذار و مدیر ارشد پزشکی Paws & Co، می‌گوید برخی حیوانات واقعا تجربه‌های آسیب‌زایی داشته‌اند و ممکن است برای سازگار شدن به چند ماه زمان نیاز داشته باشند.

به گفته او، در برخی موارد استفاده از دارو نیز لازم است؛ اما بسیاری از حیواناتی که به‌عنوان «آسیب‌دیده» یا «مشکل‌دار» توصیف می‌شوند، در واقع حیواناتی طبیعی هستند که رفتارشان هنوز به‌درستی درک یا مدیریت نشده است.

سگی که آرام نمی‌گیرد، وسایل خانه را می‌جود، با شنیدن هر صدایی در راهرو پارس می‌کند یا ساعت ۱۰ شب دور مبل می‌چرخد، لزوما حیوانی آسیب‌دیده یا دشوار نیست.

گاهی چنین رفتارهایی فقط نشان می‌دهد حیوان به ساختار منظم‌تر در زندگی روزانه، تحریک ذهنی و جسمی بیشتر یا راهی مناسب برای بروز غرایز طبیعی خود نیاز دارد.

در عین حال، اضطراب واقعی حیوان نباید به یک ویژگی رفتاری یا نقص شخصیتی تقلیل داده شود.

به گفته مرانی، اضطراب یک وضعیت بالینی قابل تشخیص و درمان است و حمایت از حیوان می‌تواند شامل تغییر در برنامه روزانه و محیط زندگی، مداخلات رفتاری و در صورت لزوم استفاده از دارو باشد.

درک این تفاوت به‌ویژه در هفته‌های نخست پس از به‌سرپرستی گرفتن حیوان اهمیت دارد؛ زمانی که حیوان هنوز در حال سازگار شدن با محیط جدید است.

مرانی به یک قاعده رایج در میان امدادگران حیوانات اشاره می‌کند: سه روز برای کاهش فشار و استرس اولیه، سه هفته برای اینکه حیوان بخشی از شخصیت واقعی خود را نشان دهد و حدود سه ماه برای جا افتادن در محیط جدید.

البته هر حیوان شرایط متفاوتی دارد، اما نکته اصلی این است که سازگاری زمان می‌برد و دشواری‌های هفته‌های نخست لزوما به معنای شکست در به‌سرپرستی گرفتن حیوان نیست.

این سازگاری به تلاش‌های روزمره صاحب حیوان نیز نیاز دارد. برای مثال، سگ‌ها بهتر است به‌آرامی و به‌تدریج با حیوانات دیگر آشنا شوند.

گربه‌ها نیز می‌توانند به‌تدریج به لمس شدن، لمس پنجه‌ها یا باز شدن دهان عادت داده شوند تا نظافت و معاینات دامپزشکی آینده برای آن‌ها آسان‌تر باشد.

نخستین مراجعه آرام و بدون استرس به دامپزشک نیز می‌تواند به ایجاد تجربه‌ای مثبت برای حیوان کمک کند.

حیوانات نجات‌یافته در هر سنی ممکن است برای آرام شدن و سازگاری به زمان نیاز داشته باشند؛ به‌ویژه اگر در گذشته اجتماعی‌سازی محدودی داشته یا شرایط دشواری را تجربه کرده باشند.

اگر حیوان به آموزش یا حمایت رفتاری نیاز داشته باشد، این به معنای شکست به‌سرپرستی گرفتن او نیست؛ بلکه بخشی از کمک به حیوان برای سازگاری با زندگی جدید است.

در نهایت، مسئولیت نگهداری از حیوان فراتر از پیاده‌روی روزانه یا پرداخت هزینه‌های آن است. صاحب حیوان باید مسئولیت او را در تمام طول زندگی‌اش بپذیرد و زمان و صبر لازم را برای ایجاد احساس امنیت و آرامش در او داشته باشد.

به ۱۵ یا ۲۰ سال آینده فکر کنید

در امارات، جایی که جابه‌جایی و مهاجرت بخشی از زندگی بسیاری از ساکنان است، یک پرسش اهمیت ویژه‌ای دارد: اگر روزی از امارات به کشور دیگری بروید، چه اتفاقی برای حیوان شما خواهد افتاد؟

اتکینز می‌گوید اگر صاحب حیوان به کشور دیگری مهاجرت کند، باید برای انتقال حیوان نیز برنامه داشته باشد.

این فرایند می‌تواند پرهزینه باشد و در برخی کشورها، از جمله استرالیا و آفریقای جنوبی، مراحل پیچیده‌ای داشته باشد.

انتقال حیوان به کشور دیگر ممکن است به میکروچیپ، آزمایش خون، گواهی سلامت، مجوز واردات، دوره انتظار و رعایت محدودیت‌های مربوط به برخی نژادها نیاز داشته باشد.

رمزی می‌گوید یک گربه ممکن است ۱۵ تا ۲۰ سال عمر کند و بسیاری از سگ‌ها نیز تا سنین بالای ۱۰ سالگی و حتی بیشتر زندگی می‌کنند.

به همین دلیل، افراد باید از خود بپرسند پنج، ۱۰ یا ۱۵ سال دیگر احتمالا کجا خواهند بود و آیا حیوان همچنان بخشی از برنامه زندگی آن‌ها خواهد بود یا خیر.

حتی حیوانات کوچک نیز ممکن است عمر طولانی داشته باشند. اتکینز می‌گوید برخی عروس‌های هلندی بیش از ۲۰ سال عمر می‌کنند و انتقال بعضی گونه‌های اگزوتیک نیز ممکن است به مدارک و مجوزهای تخصصی نیاز داشته باشد.

جابه‌جایی در داخل امارات هم به برنامه‌ریزی نیاز دارد.

اتکینز می‌گوید بارها با مواردی روبه‌رو شده است که فرد حیوانی را به سرپرستی گرفته اما بعدا صاحبخانه اعلام کرده نگهداری حیوان در ملک مجاز نیست؛ وضعیتی که صاحب حیوان را ناچار به جابه‌جایی سریع یا واگذاری حیوان می‌کند.

توصیه او این است که افراد پیش از آوردن حیوان به خانه، مقررات ساختمان یا مجموعه مسکونی را بررسی کنند و درباره اجازه نگهداری حیوان، تایید کتبی صاحبخانه را بگیرند؛ زیرا به گفته او اتکا به موافقت شفاهی می‌تواند در آینده مشکل‌ساز شود.

برای زمانی که شرایط طبق برنامه پیش نمی‌رود آماده باشید

احتمال واگذاری مجدد حیوان زمانی افزایش می‌یابد که نگهداری از آن دشوارتر از چیزی باشد که صاحبش انتظار داشته است.

اتکینز می‌گوید علاوه بر سفر و مهاجرت، گاهی صاحبان نژادهای سازگار با آب‌وهوای سرد پس از مواجهه با دشواری نگهداری آن‌ها در گرمای امارات تصمیم به واگذاری حیوان می‌گیرند.

دوره نوجوانی نیز یکی از مراحل حساس، به‌ویژه در سگ‌هاست. در این دوره، رفتار حیوان ممکن است تغییر کند و نگهداری از آن به‌طور موقت دشوارتر شود.

دامپزشکان تاکید می‌کنند این مرحله قابل مدیریت است و صاحبان حیوان بهتر است پیش از تصمیم به واگذاری، از دامپزشک یا متخصص رفتار حیوانات کمک بگیرند.

رمزی مشکلات مالی، تغییر محل سکونت، تولد فرزند، حساسیت و آلرژی، کمبود وقت و دشوارتر بودن نگهداری حیوان نسبت به انتظار اولیه را از دیگر دلایل واگذاری مجدد حیوانات می‌داند.

همه شرایط زندگی قابل پیش‌بینی نیستند، اما برنامه‌ریزی می‌تواند احتمال بروز چنین مشکلاتی را کاهش دهد.

تمام اعضای خانواده باید پیش از به‌سرپرستی گرفتن حیوان در تصمیم‌گیری مشارکت داشته باشند.
اگر فرد اصلی مسئول مراقبت از حیوان به سفر برود، برای تحصیل خانه را ترک کند، شغلش تغییر کند یا دیگر نتواند مسئولیت حیوان را برعهده بگیرد، فرد دیگری باید آماده باشد تا مراقبت از حیوان را ادامه دهد.

اگر در نهایت مشخص شود که ادامه نگهداری حیوان واقعا امکان‌پذیر نیست، کارشناسان توصیه می‌کنند پیش از وخیم شدن شرایط از مراکز مربوطه کمک گرفته شود.

اتکینز می‌گوید یکی از بهترین راه‌های کاهش خطر، به‌سرپرستی گرفتن حیوان از مرکزی است که در صورت موفق نبودن واگذاری، حاضر باشد حیوان را پس بگیرد.

به گفته او، بازگرداندن حیوانی که با شرایط خانواده سازگار نشده، موضوعی شرم‌آور نیست و یک مرکز معتبر ترجیح می‌دهد حیوان را پس بگیرد تا بتواند خانه‌ای مناسب‌تر برای او پیدا کند.

هدف تنها این نیست که امروز برای یک حیوان خانه‌ای پیدا شود؛ بلکه باید خانه‌ای پیدا شود که حیوان بتواند تا پایان عمر در آن بماند.

رمزی می‌گوید: «به‌سرپرستی گرفتن حیوان قطعا باید از دل انسان بیاید، اما این تصمیم باید با عقل نیز گرفته شود. هدف فقط این نیست که حیوانی واگذار شود؛ هدف این است که آن حیوان هرگز دوباره به واگذاری مجدد نیاز پیدا نکند.»

پنج پرسشی که پیش از به‌سرپرستی گرفتن حیوان باید از خود بپرسید


مت باترورث و فرح مرانی پنج پرسش کلیدی را برای افرادی که قصد به‌سرپرستی گرفتن حیوان دارند مطرح می‌کنند:

۱. مسئول اصلی حیوان واقعا چه کسی خواهد بود؟

پاسخ «خانواده» کافی نیست. معمولا در نهایت یک نفر است که باید صبح زود سگ را برای پیاده‌روی بیرون ببرد، ساعت دو نیمه‌شب محیط را تمیز کند یا در گرمای ماه اوت دمای سطح پیاده‌رو را پیش از بیرون بردن حیوان بررسی کند.

اگر آن فرد در فرایند تصمیم‌گیری حضور ندارد یا کاملا با تصمیم موافق نیست، خانواده هنوز آماده نیست.

۲. آیا می‌توانم نیازهای طبیعی این حیوان را تامین کنم؟

باید بررسی شود حیوان یا نژاد موردنظر برای چه نوع فعالیتی پرورش یافته یا چه غرایز و نیازهایی دارد و آیا امکان فراهم کردن شرایط مناسب برای پاسخ به آن‌ها وجود دارد یا خیر.

برای نمونه، نگهداری یک سگ از نژاد کاری و پرانرژی در آپارتمانی در طبقات بالا، در حالی که تنها دو پیاده‌روی کوتاه در روز دارد، ممکن است انتخاب مناسبی نباشد.

در چنین شرایطی، حیوان ممکن است رفتارهایی نشان دهد که بعدا به‌عنوان «مشکل رفتاری» تلقی شوند.

کارشناسان توصیه می‌کنند پیش از شیفته شدن ظاهر یک نژاد، درباره ویژگی‌ها و نیازهای آن تحقیق شود.

۳. آیا توان پرداخت یک هزینه پیش‌بینی‌نشده ۵۰۰۰ درهمی را دارم؟

اگر تامین ناگهانی ۵۰۰۰ درهم برای درمان یا شرایط اضطراری حیوان، سایر امور مالی شما را مختل می‌کند، ممکن است هنوز زمان مناسبی برای به‌سرپرستی گرفتن حیوان نباشد.

به توصیه کارشناسان، بهتر است ابتدا برای چنین هزینه‌هایی پس‌انداز شود.

۴. اگر امارات را ترک کنم، چه اتفاقی برای حیوان می‌افتد؟

به جای اتکا به امید، باید برنامه‌ای مشخص برای انتقال حیوان و هزینه‌های احتمالی آن وجود داشته باشد.

بسیاری از ساکنان امارات با قراردادهای کاری در این کشور زندگی می‌کنند، اما مسئولیت یک حیوان می‌تواند برای تمام طول عمر آن ادامه داشته باشد.

۵. آیا برای سال‌های پایانی زندگی حیوان نیز آماده‌ام؟

علاقه‌مند شدن به یک توله‌سگ یا بچه‌گربه آسان است، اما به‌سرپرستی گرفتن حیوان به معنای پذیرفتن مسئولیت او در دوران سالمندی نیز هست؛ زمانی که ممکن است حیوان کندتر شود، مفاصلش خشک شود یا بینایی‌اش کاهش پیدا کند، اما همچنان با بازگشت صاحبش به خانه از جا برخیزد.

این مسئولیت همچنین به معنای آماده بودن برای دشوارترین بخش زندگی با یک حیوان خانگی، یعنی خداحافظی با او، است.

به گفته باترورث و مرانی، اگر فرد بتواند به هر پنج پرسش صادقانه پاسخ مناسبی بدهد، می‌تواند برای به‌سرپرستی گرفتن حیوان آماده باشد.

هزاران حیوان در امارات به خانه نیاز دارند و فراهم کردن یک زندگی امن و پایدار برای یکی از آن‌ها می‌تواند فرصتی ارزشمند باشد.

افرادی که قصد فعالیت داوطلبانه، نگهداری موقت یا به‌سرپرستی گرفتن حیوان را دارند، می‌توانند با سازمان Amal CSR که در زمینه نجات حیوانات در امارات فعالیت می‌کند، تماس بگیرند.

برای سگ‌ها نیز امکان ارتباط با K9 در دبی وجود دارد و افرادی که به‌طور مشخص به دنبال کمک به خرگوش‌ها هستند، می‌توانند با Helping Hands که با همکاری داوطلبانه کلر مالکوم اداره می‌شود، در ارتباط باشند.