پروازهای ورودی و خروجی امارات از طریق آنچه مقامات هوانوردی «کریدورهای هوایی امن» می‌نامند، همچنان در حال انجام است؛ حتی در شرایطی که بخش‌های بزرگی از حریم هوایی منطقه به دلیل تنش‌های ژئوپلیتیک با محدودیت‌هایی مواجه است.

این کریدورها به هواپیماها اجازه می‌دهند تا از بخش‌های مشخصی از حریم هوایی عبور کنند که مقامات هوانوردی امنیت آن‌ها را برای حفظ عملیات پروازیِ محدود، به اندازه کافی ارزیابی و تایید کرده‌اند.

این سیستم در سراسر منطقه و در پی تصمیمات هماهنگ مقامات هوانوردی منطقه‌ای فعال شده است تا ضمن حفظ کنترل‌های ایمنی سخت‌گیرانه، سفرهای هوایی ضروری همچنان در جریان باشد.

عبدالله بن طوق المری در یک نشست خبری دولتی اعلام کرد که امارات با هماهنگی کشورهای همسایه، کریدورهای هوایی امن اضطراری را باز کرده است.

این وزیر گفت: «ظرفیت در حال حاضر و بر اساس مسیرهای اضطراریِ موجود، ۴۸ پرواز در ساعت است که امکان افزایش این رقم در مراحل بعدی، با توجه به آخرین تحولات و ارزیابی‌ها و تدابیر امنیتی وجود دارد.»

وی تایید کرد که این مسیرها در حال حاضر می‌توانند ۴۸ جابه‌جایی هواپیما در ساعت را پوشش دهند.

🔵 کریدور هوایی امن چیست؟

کریدور هوایی امن، یک مسیر از پیش‌تعیین‌شده در حریم هوایی است که مقامات آن را برای عملیات هواپیماها در زمانی که مناطق اطراف با خطرات امنیتی، فعالیت‌های نظامی یا تعطیلی‌های موقت مواجه هستند، مناسب ارزیابی می‌کنند.

به جای اینکه هواپیماها در مناطق وسیعی از حریم هوایی پرواز کنند، ترافیک در طول مسیرها و سطوح پروازیِ با دقت تعریف‌شده‌ای متمرکز می‌شود که در آن‌ها نظارت و هماهنگی در بالاترین سطح قرار دارد.

لینوس بنجامین باوئر، بنیان‌گذار و شریک مدیر جهانی در موسسه BAA and Partners، توضیح داد که این مفهوم بر کنترل دقیق‌ترِ حرکات هواپیماها در یک حریم هوایی مشخص تکیه دارد.

هواپیماهایی که در چنین کریدورهایی پرواز می‌کنند، از دستورالعمل‌های مسیریابی سخت‌گیرانه‌ای پیروی کرده و در ارتفاعات تعیین‌شده‌ای عمل می‌کنند تا کنترل‌کننده‌های ترافیک هوایی بتوانند هر حرکتی را از نزدیک زیر نظر داشته باشند.

🔵 فناوری‌های پشتیبان این سیستم

کریدورهای هوایی امن بر چارچوب مدیریت ترافیک هوایی جهانی که توسط سازمان بین‌المللی هوانوردی غیرنظامی (ICAO) هماهنگ می‌شود، متکی هستند. سیستم‌های ناوبری به کنترل‌کننده‌ها اجازه می‌دهند تا هواپیماها را در زمان واقعی ردیابی کنند و در عین حال فاصله ایمن بین پروازها را حفظ نمایند.

باوئر گفت که چندین فناوری برای حفظ این نظارت با یکدیگر کار می‌کنند. وی اظهار داشت: «ناوبری ماهواره‌ای، نظارت از طریق سیستم ADS-B، رادار و ارتباطات امن بین کنترل‌کننده و خلبان به کنترل‌کننده‌های ترافیک هوایی اجازه می‌دهد تا هواپیماها را در زمان واقعی ردیابی کرده و فاصله ایمن را حفظ کنند.»

خودِ هواپیماها نیز حامل سیستم‌های ایمنی داخلی هستند که برای جلوگیری از برخوردهای هوایی طراحی شده‌اند.

🔵 این فرآیند چگونه کار می‌کند؟

باز کردن یک کریدور هوایی امن نیازمند هماهنگی بین چندین مقام هوانوردی و ذی‌نفعان صنعت است.

مقاماتی مانند «سازمان عمومی هوانوردی غیرنظامی امارات» (GCAA) در کنار آژانس‌های بین‌المللی و کشورهای همسایه کار می‌کنند تا تعیین نمایند کدام بخش از حریم هوایی می‌تواند عملیاتی باقی بماند. سپس ارائه‌دهندگان خدمات ناوبری هوایی، مسیرها و سطوح پروازی دقیقی را طراحی می‌کنند که خطوط هوایی باید از آن‌ها پیروی کنند.

این مسیرها در قالب «اطلاعیه‌های هوانوردی» (NOTAMs) منتشر می‌شوند که در سیستم‌های برنامه‌ریزی پرواز خطوط هوایی ادغام می‌گردند.

🔵 این موضوع برای مسافران چه معنایی دارد؟

مسافران ممکن است در زمان برقراری کریدورهای امن، سفرهای طولانی‌تر یا پروازهای در دسترسِ کمتری را تجربه کنند. ظرفیت ترافیک در این مسیرها عمداً محدود می‌شود تا به کنترل‌کننده‌های ترافیک هوایی اجازه دهد حاشیه‌های ایمنی وسیع‌تری را بین هواپیماها حفظ کنند.

🔵 نقش هوش مصنوعی

ایمنی هوانوردی مدرن برای مدیریت محیط‌های پیچیده حریم هوایی، به طور فزاینده‌ای بر تجزیه‌وتحلیل داده‌ها در مقیاس بزرگ متکی است. سیستم‌های هوش مصنوعی اکنون به نهادهای نظارتی و خطوط هوایی در تجزیه‌وتحلیل مجموعه داده‌های عظیمی که شامل الگوهای آب‌وهوایی، جریان‌های ترافیکی، محدودیت‌های حریم هوایی و هشدارهای ژئوپلیتیکی می‌شود، کمک می‌کنند.