جام جهانی اسبدوانی دبی چگونه تنها با یک تماس تلفنی شیخ محمد شکل گرفت؟
داستانهای بزرگ معمولاً در سکوت و با یک اتفاق ساده آغاز میشوند. برای سرهنگ علی خمیس الجفله، این اتفاق یک تماس تلفنی در صبحی آرام در سال ۱۹۹۳ بود؛ تماسی از سوی اعلی حضرت شیخ محمد بن راشد آل مکتوم (حاکم دبی) که نهتنها مسیر زندگی او، بلکه آینده ورزش امارات را برای همیشه تغییر داد.
الجفله برای مأموریتی «بزرگ» احضار شده بود: ارتقای جایگاه دبی در مسابقات جهانی اسبدوانی و خلق رویدادی که چشم دنیا را خیره کند. مأموریتی که تنها در عرض سه سال، ایده برگزاری «جام جهانی دبی» (گرانترین مسابقه اسبدوانی جهان) را به واقعیت تبدیل کرد.
🟢 لحظهای که تاریخ رقم خورد
الجفله با یادآوری آن روز میگوید: «اولین حسی که داشتم، غافلگیری مطلق بود. وقتی اعلیحضرت وظیفه توسعه این ورزش تا رسیدن به بالاترین استانداردهای جهانی را به من محول کردند، فهمیدم این یک مأموریت معمولی نیست. احساس میکردم مسئولیت عظیمی برای تبدیل یک رؤیای خارقالعاده به واقعیت، در دستانم قرار گرفته است.»
او که در آن زمان فرمانده نیروی هوایی و یک خلبان زبده بود، به خوبی با مفهوم مسئولیتهای سنگین آشنایی داشت. الجفله پیشتر و در سال ۱۹۹۲، بهعنوان اولین رئیس باشگاه مسابقات اسبدوانی دبی، بر اولین مسابقه رسمی در پیست خاکی و ساده «ند الشبا» نظارت کرده بود؛ پیستی که در آن زمان، کمتر کسی تصور میکرد روزی میزبان بزرگترین رویداد ورزشی جهان باشد.
🟢 غلبه بر چالشها با قدرتِ یک باور
تبدیل یک بیابان بکر به استانداردهای جهانی کار آسانی نبود. الجفله در پاسخ به این سؤال که در آن روزهای سخت چه چیزی به او انگیزه میداد، قاطعانه میگوید: «باور و اطمینان شیخ محمد. او به من گفت برنامه دقیقی دارد و وظیفه من فقط اجرای آن است. وقتی رهبر شما چنین ایمان کاملی دارد، هیچ شکی به دلتان راه نمیدهید.»
اولین چالش بزرگ، کسب تأییدیه از «فدراسیون بینالمللی مقامات اسبدوانی» (IFHA) بود. امارات باید ثابت میکرد که به تمام قوانین جهانی پایبند است و کشوری عاری از بیماریهای اسب است. برای تحقق این هدف، الجفله سفرهای متعددی به انگلستان، ایرلند، فرانسه و آمریکا انجام داد تا بالاترین استانداردهای مدیریت این ورزش را بیاموزد و پیادهسازی کند.
🟢 خانوادهای با یک رؤیای مشترک
موفقیت این پروژه عظیم نیازمند یک تیم رؤیایی بود؛ تیمی که شخص شیخ محمد آن را گلچین کرده بود. در رأس این تیم، «دکتر مایکل آزبورن» قرار داشت؛ مردی با اعتبار بینالمللی که پیشتر شبکه پرورش اسبهای ایرلندی شیخ محمد را راهاندازی کرده بود. الجفله از او بهعنوان «مردی با قلبی بزرگ و اشتیاقی بینظیر» یاد میکند.
در کنار او، افراد برجستهای چون «برو اسکات» (روزنامهنگار و سوارکار معتبر بریتانیایی) و چهرههای کلیدی دیگری حضور داشتند. الجفله درباره آنها میگوید: «ما فقط یک تیم نبودیم، بلکه خانوادهای بودیم که برای تحقق چشمانداز اعلیحضرت متحد شده بودیم. بین ما اعتماد و احترام متقابل بینظیری وجود داشت.»
نتیجه این همدلی، برگزاری مسابقات بینالمللی جوکیها در سال ۱۹۹۳ بود؛ رویدادی که بهترین سوارکاران جهان را به دبی کشاند و ثابت کرد که امارات به بالاترین سطح این ورزش تعلق دارد.
🟢 سی سال بعد؛ وعدهای که محقق شد
امروزه «جام جهانی دبی» یک رویداد باشکوه و درخشان است که در سراسر قارهها تماشا میشود.
وقتی از الجفله میپرسیم که اکنون، پس از گذشت ۳۰ سال و با ایستادن در پیست مدرن «میدان» چه احساسی دارد، با لحنی عمیق و شخصی میگوید: «همیشه به آن لحظه اول برمیگردم؛ به اعتمادی که به من شد و مسئولیتی که بر دوشم بود. آیا این سفر تمام شده؟ نه، مسابقات اسبدوانی مانند زندگی در حال تکامل است. اما وقتی میبینم جهان هر سال به دبی میآید و این سطح از کیفیت و حرفهای بودن را میبینم، قلبم گواهی میدهد که به وعده سال ۱۹۹۳ عمل شده است.»
داستان جام جهانی دبی، داستان تبدیل یک تماس تلفنی ساده به یکی از مشهورترین رویدادهای ورزشی روی زمین است؛ داستانی که با عزم و اراده مردانی چون علی الجفله گره خورده است.
