داستان‌هایی که از این مادران شنیدیم، تصویر «امید» را از شکلی رویایی و لطیف به واقعیتی سرسخت و مبارز تغییر می‌دهد. امید در اینجا شبیه زنی است با صورتی خاکی، دستانی زخمی و دندان‌هایی شکسته که پس از هر ضربه، دوباره از جا بلند می‌شود تا به مبارزه ادامه دهد.

در آستانه روز جهانی سرطان کودک (۱۵ فوریه)، روایت‌های این مادران در امارات، نوری بر تاریک‌ترین لحظات زندگی می‌تاباند.

🟢 روایت اول: لِمار و درسی که از فقدان گرفتیم

یارا دلیله، مادر لمار نافع، با هر کلمه‌ای که می‌گوید اجازه نمی‌دهد شعله یاد دخترش خاموش شود. بیماری لمار در فوریه ۲۰۲۲ با یک تب ساده شروع شد. پس از تشخیص سرطان در آوریل، او دوره‌های سخت شیمی‌درمانی را پشت سر گذاشت. یارا می‌گوید: «او فقط می‌خواست یک نوجوان عادی باشد و به مدرسه برود، اما خستگی شیمی‌درمانی امانش را بریده بود.» لمار در نهایت پس از یک بازگشت تهاجمی بیماری و بستری در ICU، درگذشت. امروز یارا تمام توان خود را صرف حمایت از والدین دیگر و کمپین‌های اهدا مو برای ساخت کلاه‌گیس برای کودکان مبتلا به سرطان کرده است.

🟢 روایت دوم: ابرقهرمان کوچک «لاما»

لاما انداری، مقیم دبی، پسرش را «ابرقهرمان من» می‌نامد. داستان آن‌ها از آوریل ۲۰۲۱ و با لنگیدن پای پسر ۲ ساله‌اش شروع شد. تشخیص، لوسمی (سرطان خون) بود. لاما که پیش‌تر همسرش را نیز بر اثر سرطان از دست داده بود، با نوشتن کتاب «بچه‌های فوق‌العاده» سعی کرد بر رنج خود غلبه کند. او اکنون مؤسس طرح ابطالنا (به معنای ابرقهرمانان ما) است که هدف آن آگاهی‌بخشی درباره سرطان کودک، مشابه سرطان سینه، و حمایت از خانواده‌های درگیر است.

🟢 روایت سوم: غریزه مادری «کارین»

الکسا، دختر کارین، در سه سالگی (۲۰۱۸) با تب بالا و تعریق شبانه روبرو شد. تشخیص اولیه پزشک، التهاب لوزه بود، اما غریزه مادری کارین او را به سمت گرفتن نظریه دوم پزشکی سوق داد. آزمایش خون نشان داد الکسا به لوسمی لنفوبلاستیک حاد (ALL) مبتلا است. الکسا پس از ۲.۵ سال درمان سخت، اکنون بهبود یافته و به نمادی از شجاعت در بیمارستان تبدیل شده است.

🟢 علائم هشداردهنده که والدین نباید نادیده بگیرند

دکتر گریس نعمه، متخصص خون و آنکولوژی کودکان در بیمارستان CMC، این نشانه‌ها را کلیدی می‌داند:

  • تب بدون دلیل و مداوم: تبی که به درمان‌های معمول پاسخ نمی‌دهد.
  • درد یا تورم مفاصل: به‌ویژه در زانوها یا آرنج‌ها بدون آسیب فیزیکی.
  • پوست رنگ‌پریده یا کبودی‌های بی‌دلیل: نشانه‌ای از تغییر در سلول‌های خونی.
  • لنگیدن یا مشکل در راه رفتن.
  • سردرد یا کمردرد مداوم.
  • تغییرات رفتاری: خستگی ناگهانی، گوشه‌گیری یا بی‌میلی به بازی.

یک قانون طلایی: همیشه غریزه خود را باور کنید و در صورت شک، حتماً از پزشک دیگری نظر بخواهید. تشخیص زودهنگام تفاوت میان مرگ و زندگی است.

🟢 چگونه با کودک درباره سرطان صحبت کنیم؟

هبا سالم، روان‌شناس کلینیک Sage دبی، معتقد است ترس اغلب از والدین به کودک منتقل می‌شود. توصیه‌های او:

🟠 صداقت داشته باشید: از کلمات مبهم مثل «مریض هستی» استفاده نکنید. کلمه «سرطان» را به کار ببرید تا ابهام و عدم قطعیت (که ترسناک‌ترین بخش برای کودک است) کاهش یابد.

🟠 احساساتشان را تأیید کنید: اگر می‌گویند از آمپول یا شیمی‌درمانی می‌ترسند، نگویید «چیزی نیست». بگویید «می‌دانم ترسناک است، اما ما با هم از پس آن برمی‌آییم».

🟠 توجه به خواهر و برادرها: کودکان دیگر خانواده ممکن است احساس طرد شدن یا خشم کنند. برای آن‌ها وقت بگذارید و اجازه دهید احساساتشان را بیان کنند.

امید در میان این خانواده‌ها، نه یک رویای دور، که یک انتخاب روزمره برای برخاستن دوباره است.