آسمان امارات در روزهای آینده با عبور شهاب‌های درخشان بارش شهابی برساوشی روشن خواهد شد؛ پدیده‌ای که به گفته «خدیجه الحریری» از گروه نجوم دبی، یکی از قابل‌اعتمادترین بارش‌های شهابی سال به شمار می‌رود و به شهاب‌های سریع و درخشان و گاه ظهور گوی‌های آتشین مشهور است.

گوی‌های آتشین شهاب‌هایی بسیار پرنورتر از سیاره زهره هستند و در برخی موارد ممکن است با صدا نیز همراه باشند.

بارش شهابی برساوشی از ۱۷ جولای تا ۲۴ آگوست فعال است و در شب‌های ۱۲ و ۱۳ آگوست به اوج خود می‌رسد. امسال اوج این بارش با ماه نو در ۱۲ آگوست هم‌زمان شده است؛ بنابراین نور ماه کمترین مزاحمت را برای رصد شهاب‌ها ایجاد خواهد کرد.

ساکنان امارات در شرایط مناسب می‌توانند تا ۱۰۰ شهاب را در هر ساعت مشاهده کنند. تاریکی آسمان نیز امکان دیدن شهاب‌های کم‌نورتر را فراهم خواهد کرد.

به گفته خدیجه الحریری، بهترین زمان برای مشاهده این پدیده از نیمه‌شب ۱۲ آگوست تا ساعات پیش از طلوع آفتاب ۱۳ آگوست است.

بهترین مکان برای تماشای بارش شهابی

بارش شهابی برساوشی از هر نقطه‌ای دور از نور شهرها قابل مشاهده است و برای تماشای آن نیازی به تلسکوپ یا دوربین دوچشمی نیست؛ زیرا شهاب‌ها با چشم غیرمسلح نیز دیده می‌شوند.

علاقه‌مندان باید تلفن همراه و دیگر نمایشگرها را خاموش کنند و حدود ۲۰ تا ۳۰ دقیقه به چشم‌های خود فرصت دهند تا به تاریکی عادت کند.

مناطق بیابانی از بهترین نقاط برای رصد این پدیده هستند، اما رعایت نکات ایمنی اهمیت زیادی دارد. توصیه می‌شود افراد به‌صورت گروهی به صحرا بروند و آب آشامیدنی، مواد مورد نیاز و تجهیزات روشنایی کافی همراه داشته باشند.

افرادی که قصد اقامت یا اردو زدن طولانی‌مدت در صحرا را دارند، ممکن است بسته به محل مورد نظر به دریافت مجوز نیاز داشته باشند؛ بنابراین باید مقررات نهاد مسئول در هر امارت را بررسی کنند.

بارش شهابی برساوشی چگونه شکل می‌گیرد؟

شهاب‌های برساوشی از ذرات بسیار کوچک غبار و یخ به‌جامانده از دنباله‌دار «سوئیفت–تاتل» تشکیل شده‌اند. گروه نجوم دبی اعلام کرده است که بسیاری از این ذرات از یک دانه شن بزرگ‌تر نیستند.

هنگامی که زمین از میان این ذرات عبور می‌کند، آن‌ها با ورود به جو می‌سوزند و ردهای درخشان نور را در آسمان ایجاد می‌کنند. در موارد نادر، اگر بخشی از این ذرات کاملاً نسوزد و به سطح زمین برسد، به آن شهاب‌سنگ گفته می‌شود.

دنباله‌دار سوئیفت–تاتل جرمی دوره‌ای با هسته‌ای به قطر حدود ۲۶ کیلومتر است؛ اندازه‌ای تقریباً دو برابر جرمی که عامل انقراض دایناسورها دانسته می‌شود.

این دنباله‌دار هر ۱۳۳ سال یک‌بار به دور خورشید می‌چرخد و آخرین‌بار در سال ۱۹۹۲ از نزدیکی زمین عبور کرد. عبور بعدی آن در سال ۲۱۲۶ رخ خواهد داد و انتظار می‌رود منظره‌ای تماشایی‌تر برای نسل‌های آینده ایجاد کند.

بر اساس محاسبات اخترشناسان، این دنباله‌دار دست‌کم تا چند هزار سال آینده خطری برای زمین ندارد.

چگونه از بارش شهابی عکاسی کنیم؟

گروه نجوم دبی به علاقه‌مندان عکاسی توصیه کرده است برای ثبت بهتر شهاب‌ها از دوربین‌های DSLR یا بدون آینه استفاده کنند تا امکان تنظیم دستی حساسیت نور، دیافراگم و سرعت شاتر فراهم باشد.

استفاده از سه‌پایه برای جلوگیری از لرزش دوربین و لنز واید برای پوشش بخش بیشتری از آسمان ضروری است. ریموت شاتر یا فاصله‌سنج خودکار نیز می‌تواند به ثبت متوالی تصاویر کمک کند.

از آنجا که نوردهی طولانی باتری دوربین را سریع‌تر مصرف می‌کند، همراه داشتن باتری یدکی توصیه می‌شود. در هوای مرطوب یا سرد نیز می‌توان از گرم‌کن لنز برای جلوگیری از تشکیل بخار و رطوبت استفاده کرد.

عکاسان باید فوکوس خودکار را خاموش کرده و دوربین را به‌صورت دستی روی یک ستاره یا سیاره درخشان یا حالت بی‌نهایت تنظیم کنند.

بهتر است دوربین به سمت کانون بارش در صورت فلکی برساوش نشانه‌گیری شود. تنظیم دیافراگم روی f/2.8 یا بازتر، نوردهی بین ۱۵ تا ۳۰ ثانیه و حساسیت ISO روی ۱۶۰۰ یا بالاتر، شانس ثبت شهاب‌ها را افزایش می‌دهد.