تاسیسات نمکزدایی نقطه قوت امارات: سرمایهگذاری امارات در زیرساخت آب
نمکزدایی ستون اصلی تأمین آب آشامیدنی در امارات است؛ اما این وابستگی طی دهههای گذشته با سرمایهگذاری مستمر در زیرساخت، فناوری و برنامهریزی بلندمدت، به یکی از مهمترین نقاط قوت راهبردی کشور تبدیل شده است.
«راهبرد ملی امنیت آبی ۲۰۳۶» نمونه روشنی از این نگاه است. این راهبرد تنها بر تأمین آب در شرایط عادی تمرکز ندارد، بلکه اهداف مشخصی برای ذخیرهسازی اضطراری، اتصال شبکههای آب و برق و حفظ ظرفیت توزیع در شرایط بحران تعیین کرده است.
در بخش تولید، مهمترین تحول سالهای اخیر، گذار از نمکزدایی حرارتی به فناوری اسمز معکوس آب دریا، RO، بوده است. این فناوری انرژی کمتری مصرف میکند و برخلاف روشهای حرارتی، الزاماً به نیروگاه گازی هممکان وابسته نیست؛ موضوعی که انعطافپذیری و تابآوری شبکه آب را افزایش میدهد.
ادغام انرژیهای تجدیدپذیر، بهویژه خورشیدی، در پروژههای نمکزدایی نیز به تقویت امنیت آبی کمک میکند. این رویکرد علاوه بر مزایای زیستمحیطی، وابستگی به سوخت، نوسان قیمت انرژی و محدودیتهای لجستیکی را کاهش میدهد.
در کنار فناوری، آمادگی عملیاتی نیز نقشی کلیدی دارد. حفظ ذخایر کافی، آزمایش منظم رویههای اضطراری، آمادهسازی قطعات حیاتی، حفاظت از سامانههای کنترل صنعتی و اتکا به تجربه مهندسان و اپراتورهای متخصص، از عواملی است که تابآوری زیرساختهای آبی امارات را تقویت میکند.
مدل «پروژه مستقل آب» یا IWP نیز به ایجاد ثبات بلندمدت کمک کرده است. قراردادهای خرید آب ۲۵ تا ۳۰ ساله، دولت، بهرهبرداران، توسعهدهندگان و سرمایهگذاران را حول عملکرد پایدار در کل چرخه عمر پروژه همسو میکند.
این رویکرد با راهبرد انرژی امارات ۲۰۵۰، هدف بیطرفی کربنی تا سال ۲۰۵۰ و راهبرد امنیت آبی ۲۰۳۶ همخوان است؛ مجموعهای از سیاستها که ثبات بلندمدت را با توانایی سازگاری در برابر تغییرات ترکیب میکند.
به گفته نیکو کورنلیس، مدیر منطقه شورای همکاری در ENGIE، قدرت سامانه آب امارات در انسجام تصمیمهای طراحی، انتخابهای فناورانه، ساختارهای نهادی و انضباط عملیاتی آن نهفته است؛ سامانهای که برای عملکرد قابل اعتماد در شرایط فشار طراحی شده و همچنان در حال تکامل است.
