ایرانیان مقیم دبی در میان آشوب امید خود را حفظ کردهاند: «خدا را شکر که در امارات زندگی میکنیم»
ایرانیان مقیم دبی میگویند با وجود اینکه به برقراری صلح در وطن خود امیدوارند، در امارات متحده عربی احساس امنیت کرده و از امنیت این کشور سپاسگزارند.
نوید حامدی، تاجر ایرانی، امارات را «شگفتانگیز» میخواند. سروش هلالی، بازیگر، میگوید که همیشه دبی را به بازگشت به بلژیک ترجیح میدهد، اگرچه پاسپورت آنجا را دارد. احمد گلچین دپالا، توزیعکننده محلی فیلم که از سال ۱۹۶۳ در امارات زندگی میکند، نحوه برقراری امنیت را تحسین میکند.
حامدی، تاجر محلی که از سال ۲۰۰۸ در زمینه املاک و مستغلات فعالیت دارد گفت: «ما خوشبختیم که در امارات هستیم.»
او افزود: «امارات به ما نشان داده است که میتواند از ما محافظت کند، آنگونه که هیچ کشور دیگری احتمالاً نمیتوانست. آنها شگفتانگیز بودهاند. ما میخواهیم شاهد صلح در کل خاورمیانه باشیم، اما خوشبختیم که در این منطقه هستیم. روشی که آنها برای محافظت از غیرنظامیان در امارات در پیش گرفتهاند، چشمگیر است. من نمیتوانم به اندازه کافی از کارهایی که این کشور برای ما انجام داده است، قدردانی کنم.»
در روزهای اخیر، امارات خود را مستقیماً تحت تأثیر تشدید تنشهای منطقهای مرتبط با درگیریهای گستردهتر در خاورمیانه یافته است. در پی حملات نظامی ایالات متحده و اسرائیل به ایران، ایران مجموعهای از حملات موشکی بالستیک و پهپادی را آغاز کرد که به خاک امارات رسید و سیستمهای پدافند هوایی این کشور را وادار به رهگیری صدها پرتابه ورودی کرد.
این حملات باعث خسارات فیزیکی محدود و تعداد کمی تلفات غیرنظامی شد، اما اقدامات امنیتی قابلتوجهی را در سراسر امارات در پی داشت، از جمله بسته شدن موقت حریم هوایی و تغییراتی در برنامههای کاری و مسافرتی. با این حال، امنیت و ثبات این شهر بسیاری از جمله سروش هلالی را متقاعد کرده است تا به زندگی و کار در دبی ادامه دهند.
هلالی در این باره گفت: «حتی پیش از آغاز ناآرامیها، میتوانستم بازگشت به بلژیک را انتخاب کنم، جایی که بخشی از زندگی من در آن ریشه دارد و دوستان و خانوادهام در آنجا هستند. این گزینه وجود داشت. اما تصمیم گرفتم در دبی بمانم زیرا معتقدم دبی امنیت و ثبات باورنکردنی ارائه میدهد و میخواستم در کشوری بمانم که چیزهای زیادی به من داده است.»
حتی با وجود آرامش دبی، وضعیت در ایران همچنان در قلب او جای دارد: «آنچه در منطقه رخ میدهد را با تمام وجود حس میکنم. من برای کشورم ایران آرزوی صلح دارم. وقتی اخبار مربوط به اتفاقات را میبینم، به طور قابلدرکی احساس نگرانی میکنم زیرا عمیقاً با تکتک خانوادههای آسیبدیده احساس همدردی و ارتباط میکنم. تنها چیزی که میخواهیم این است که صلح برقرار شود.»
سروش همچنین درباره اینکه حضور در دبی چگونه به کار او شکل داده است، صحبت میکند: «به عنوان یک بازیگر، من معمولاً به یک محیط آرام برای تفکر و ارتباط با محیط اطرافم نیاز دارم. در عین حال، لحظات دشوار بخشی از زندگی و بخشی از روایت هستند. حضور در اینجا، صحبت با مردم و تجربه آنچه دیگرانی مانند من احساس میکنند، بیش از پیش به من الهام بخشیده است. این به من یادآوری میکند که چرا روایت های انسانی اهمیت دارند.»
احمد گلچین دپالا، توزیعکننده محلی فیلم که در سال ۱۹۶۳ وارد امارات شد، گفت: «در حالی که من ایران را دوست دارم و خواهان صلح هستم، از نحوه محافظت دولت و مقامات امارات از ما فوقالعاده تحت تأثیر قرار گرفتهام. آنها به غیرنظامیان خود، از هر کجای دنیا که باشند، اطمینان دادهاند که در اینجا در امان هستند. من در حال حاضر در دوران نقاهت پس از عمل جراحی قلب باز هستم، اما در هیچ مقطعی احساس ترس نکردم. این کشور دارای بهترین و عالیترین سیستمهای دفاعی، مراقبتهای پزشکی و زیرساخت است.»
سروش و دیگران نیز در مورد زندگی دوگانهای که دارند، تأمل کردند: «دبی به من فضایی داده است که در آن مردمی از سراسر جهان با احترام و اراده در کنار یکدیگر زندگی میکنند. تابآوری و قدرت آنها ستودنی است. در عین حال، قلب من امیدوار است که صلح در ایران و بقیه نقاط جهان برقرار شود.»
