امارات متحده عربی روز سه‌شنبه ۲۸ آوریل ۲۰۲۶ به‌طور رسمی اعلام کرد که از اول ماه می از سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) و چارچوب گسترده‌تر اوپک‌پلاس کنار خواهد رفت؛ تصمیمی که پس از نزدیک به شش دهه عضویت گرفته شد و در متن شوک انرژی ناشی از جنگ ایران اعلام شده است. ابوظبی این گام را در راستای «منافع ملی» و «چشم‌انداز بلندمدت اقتصادی» خود توصیف کرده است

اما خبر به همین‌جا ختم نمی‌شود. کمتر از بیست‌وچهار ساعت پس از این اعلامیه، گمانه‌زنی‌ها درباره ادامه روند فاصله‌گیری امارات از نهادهای منطقه‌ای نیز بالا گرفت. اندیشکده آتلانتیک کنسیل در تحلیلی نوشت که «اگر امارات از این استقلال تازه رضایت داشته باشد، بعید نیست در ادامه عضویت خود در سایر سازمان‌های چندجانبه از جمله اتحادیه عرب یا حتی شورای همکاری را نیز بازنگری کند». تحلیل‌گران دانشگاه رایس نیز ارزیابی مشابهی منتشر کرده‌اند و خروج از اوپک را «احتمالا آغاز یک بازآرایی گسترده‌تر در خلیج فارس» خوانده‌اند

در همین فضا، امجد طه، فعال رسانه‌ای نزدیک به محافل اماراتی، در حساب کاربری خود در شبکه ایکس از ایده‌ای با عنوان «اماراتیت» (UAExit) سخن گفت؛ مفهومی برساخته بر الگوی برگزیت بریتانیا. او نوشت اتحادیه عرب در آزمون اصلی خود شکست خورد و آنگاه که ایران به امارات حمله کرد، این نهاد هیچ واکنش عملی نشان نداد. به نوشته او، تداوم عضویت در سازمانی که کارایی خود را از دست داده، توجیهی ندارد و روابط دوجانبه با کشورهایی چون ایتالیا، کره جنوبی، ایالات متحده و اسرائیل برای حفظ امنیت خاورمیانه ثمربخش‌تر بوده است. طه در پایان تأکید کرد که امارات در کنار پیشرفت می‌ایستد و در عرصه «انرژی آینده» یعنی هوش مصنوعی پیشتاز خواهد بود

این اظهارات، هرچند موضع رسمی دولت امارات نیست، در امتداد سخنان انور قرقاش، مشاور دیپلماتیک رئیس‌جمهور امارات قرار می‌گیرد که روز دوشنبه در نشست «مجمع تأثیرگذاران منطقه» از واکنش ضعیف اتحادیه عرب و حتی شورای همکاری به حملات ایران به‌شدت انتقاد کرد. قرقاش گفت که از موضع ضعیف اتحادیه عرب شگفت‌زده نیست، اما چنین موضعی را از شورای همکاری انتظار نداشت