یک خانواده پس از کشته شدن پدرشان در اولین روز حملات موشکی و پهپادی ایران به امارات، با رویاهایی ازهم‌پاشیده و خانه‌ای نیمه‌کاره رها شده‌اند.

احمد علی، ۵۵ ساله، اهل بنگلادش، در تاریخ ۲۸ فوریه (اولین روز حملات ایران) بر اثر برخورد ترکش‌های یک حمله موشکی به خودروی ونِ تحویل بار او در عجمان جان باخت.

روایتی از یک فقدان ناگهانی

آقای علی راننده تحویل آب بود و ۲۷ سال در امارات کار کرده بود. پسر او، عبدالحق، از بنگلادش گفت: «بابا از پسرعمویم که در همان نزدیکی زندگی می‌کند خداحافظی کرد و گفت که بلافاصله پس از تحویل آب برمی‌گردد. حتی پنج دقیقه هم از رفتنش نگذشته بود که موشک در نزدیکی ماشینش اصابت کرد و او همان جا جان باخت.»

آقای علی یکی از شش نفری است که در ۱۳ روز گذشته در امارات کشته شده‌اند. آقای علی، در ۹ مارس در بنگلادش به خاک سپرده شد.

عبدالحق ۲۸ ساله که پسر بزرگ خانواده است، می‌گوید قادر به تسلی دادن مادرش نیست و نمی‌تواند به خواهر و برادران کوچکترش توضیح دهد که چرا پدرشان کشته شده است. او گفت: «مادرم دست از گریه برنمی‌دارد، او هر روز گریه می‌کند. پدرم واقعاً سخت کار می‌کرد. چرا او مرد؟ خواهر و برادرانم نمی‌فهمند، من هم نمی‌فهمم. بدون او چه خواهیم کرد؟ رویاهای ما در هم شکسته است.»

رویای ناتمام ساختن یک خانه

هنگامی که آقای علی در نوامبر گذشته برای تعطیلات به بنگلادش رفت، شروع به ساخت خانه‌ای کرد؛ رویایی که از زمان مهاجرتش به امارات در سر داشت. با اتمام پی‌ریزی ساختمان، اعضای خانواده در زادگاهش به طور مرتب او را در جریان پیشرفت ساخت‌وساز قرار می‌دادند.

عبدالحق گفت: «ساختن یک خانه کوچک، رویای او بود. ما تازه کار را شروع کرده بودیم. حالا هیچ چیز نداریم.»

عبدالحق درباره پدرش گفت: «شغلی نیست که بابای من انجام نداده باشد؛ او در رستوران، کارواش و در بخش ساخت‌وساز کار کرده بود. او همیشه درباره مردم چیزهای خوب می‌گفت و قلب مهربانی داشت. او به ما یاد داد که خوب صحبت کنیم و به دیگران احترام بگذاریم.»

دعا برای قربانیان

از زمان مرگ پدرش، عبدالحق اخبار مربوط به حملات مداوم ایران به امارات و منطقه را دنبال می‌کند. او گفت: «فقط می‌خواهم بگویم افرادی که مردند همه خانواده دارند... دعا می‌کنم اتفاقی که برای پدرم افتاد برای هیچ‌کس نیفتد.»