وضعیت سخت مقیمین ایرانی در امارات همزمان با ناآرامیها در ایران: «احساس استیصال میکنیم»
در چند روز گذشته، دنیا، یک مهاجر ایرانی، ویدیوهای اعتراضاتی را که در زادگاهش تهران در جریان است تماشا کرده و از شدت ناراحتی به هم ریخته است. او نتوانسته بود با والدین و برادرش تماس بگیرد و نگران امنیت آنها بود.
او گفت: «دیروز مادرم موفق شد پنج ثانیه با من تماس بگیرد و خبر دهد که حالشان خوب است. برادرم از زمان شروع ناآرامیها حقوقی دریافت نکرده و یک نوزاد کوچک دارد. من در شهرهای سراسر کشور فامیل دارم و نگران آنها هستم. کسانی را میشناسم که در اعتراضات کشته شدهاند. وضعیت بسیار وخیم است و فشار روانی سنگینی بر ما وارد کرده است.»
دنیا یکی از چندین ایرانی در سراسر جهان است که در حالی که اعتراضات شدید شهرهای مختلف ایران را لرزانده، سراسیمه در تلاش برای تماس با خانوادههایشان هستند. اینترنت و ارتباطات برای چند روز قطع شده و بیش از ۲۵۰۰ نفر در اعتراضات کشته شدهاند. دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، از ایرانیان خواست تا به اعتراضات ادامه دهند، در حالی که چین و روسیه از این اقدام انتقاد کردهاند. مقامات ایرانی آمریکا و اسرائیل را به تحریک ناآرامیها متهم کردهاند.
🟠 احساس درماندگی
یک ساکن ایرانی که نخواست نامش فاش شود، گفت که نگران امنیت خانوادهاش است. او گفت: «والدینم آنجا هستند و من بیش از یک هفته است که نتوانستهام با آنها صحبت کنم. آنها اینجا در امارات با من بودند و اوایل این ماه به ایران رفتند. من دارم از نگرانی میمیرم و نمیدانم چه کار کنم.»
چندین نفر دیگر با شرط ناشناس ماندن مصاحبه کردند و گفتند که ناامیدانه در تلاش برای تماس با خانوادهها و دوستانشان هستند. یکی از آنها گفت: «یکی از دوستان نزدیکم نزدیک یکی از کانونهای اصلی درگیری زندگی میکند. نتوانستهام با او تماس بگیرم. فقط دعا میکنم که حالش خوب باشد. او اهل بیرون رفتن برای اعتراضات نیست، اما این روزها گاهی اوقات مردم وقتی برای خرید غذا یا سایر مایحتاج بیرون میروند، گرفتار میشوند.»
دنیا گفت تماشای وحشتی که در کشورشان رخ میدهد سخت است. او گفت: «به عنوان یک ایرانی، تنها کاری که میتوانید انجام دهید این است که بنشینید و ویدیوها را در شبکههای اجتماعی و صفحههای نمایش تماشا کنید. ما در مورد این وضعیت احساس درماندگی میکنیم. من با دیگر ایرانیان در سراسر جهان ارتباط برقرار میکنم و نگرانیهایمان را به اشتراک میگذاریم. در خلوت خودمان، گریه میکنیم چون خیلی میترسیم.»
او گفت بزرگترین نگرانیاش در مورد برادرش است که سه ماه پیش پس از بیش از ۳۰ سال زندگی در امارات به ایران نقل مکان کرد. او گفت: «او از شرکتش در امارات تعدیل شد و نتوانست به موقع شغل دیگری پیدا کند.»
«بنابراین، او به راه و رسم [زندگی در] ایران عادت ندارد. همسر و نوزادش که ملیت دیگری دارند، ماه گذشته در ایران به او پیوستند. آنها تازهوارد هستند و به شرایط کشور عادت ندارند. آنها نتوانستهاند غذا تهیه کنند زیرا همه جا تعطیل است. اگر اعتراضات زودتر فروکش نکند، اندک آذوقهای که دارند تمام خواهد شد.»
