پزشکان دبی استخوان ماهی ۲ سانتی‌متری را از مجرای تنفسی یک مرد خارج کردند
پزشکان بیمارستانی در دبی موفق شدند استخوان ماهی را که بیش از دو ماه در مجرای تنفسی مردی ۶۰ ساله ساکن شارجه گیر کرده بود، خارج کنند. این استخوان که هنگام غذا خوردن به‌طور تصادفی وارد راه هوایی بیمار شده بود، در مسیر ورود هوا به ریه راست قرار داشت و باعث سرفه‌های مداوم، گرفتگی قفسه سینه و تشدید مشکلات تنفسی او شده بود.
اونیکریشنان سیوارامان، مردی ۶۰ ساله ساکن شارجه، گفت که روز اول ژوئیه هنگام خوردن نوعی ماهی به نام «میلک‌فیش»، استخوانی به‌طور تصادفی وارد راه تنفسی او شد. وی مدت کوتاهی پس از این اتفاق دچار احساس ناراحتی، حالت تهوع و استفراغ همراه با خون شد و به بخش اورژانس بیمارستان آستر در منطقه القصیص دبی مراجعه کرد.
با این حال، مشکلات او پس از مراجعه اولیه برطرف نشد. سیوارامان همچنان سرفه می‌کرد، از گرفتگی قفسه سینه رنج می‌برد و به‌تدریج با دشواری بیشتری نفس می‌کشید. ادامه این علائم باعث شد برای بررسی بیشتر بار دیگر به پزشک مراجعه کند.
سرانجام سی‌تی‌اسکن انجام‌شده در بیمارستانی دیگر نشان داد که استخوان ماهی در بخش پایینی مجرای تنفسی او گیر کرده است. پس از مشخص شدن علت مشکل، بیمار ابتدا به بیمارستان آستر در القصیص و سپس برای دریافت درمان تخصصی به بیمارستان آستر در منطقه منخول دبی ارجاع داده شد.
پزشکان پس از بررسی‌های بیشتر تأیید کردند که استخوانی به طول نزدیک به دو سانتی‌متر در نایژه اصلی راست بیمار، یعنی مجرایی که هوا را به ریه راست منتقل می‌کند، گیر کرده است.
باقی ماندن طولانی‌مدت این استخوان در مجرای تنفسی باعث التهاب و تشکیل بافت گرانولاسیون، نوعی بافت ترمیمی، در اطراف آن شده بود.
به گفته پزشکان، محل قرارگیری استخوان و لبه‌های تیز آن، خارج کردن این جسم خارجی را به اقدامی حساس و پرخطر تبدیل کرده بود.
آسیب احتمالی به دیواره نایژه و ساختارهای مجاور، خونریزی، انسداد ناگهانی راه هوایی هنگام خارج کردن استخوان و دشواری در حفظ سطح مناسب اکسیژن خون بیمار، از مهم‌ترین خطراتی بود که تیم پزشکی باید در نظر می‌گرفت.
برای انجام این اقدام درمانی، تیمی متشکل از دکتر جولسانا آگوستین، متخصص بیماری‌های ریه، دکتر بهارات نرانکی ساتیش رائو، متخصص گوش، حلق و بینی، و دو متخصص بیهوشی به نام‌های دکتر آبیشک جایاپراکاش نارایان و دکتر سیراج مادایی میتل، برنامه درمانی مشترکی تهیه کردند.
روز ۱۱ سپتامبر، دکتر آگوستین با استفاده از دستگاه برونکوسکوپ، استخوان را با دقت از نایژه اصلی راست به سمت بخش بالایی مجرای تنفسی حرکت داد.
سپس دکتر رائو با استفاده از ابزار مخصوص، استخوان را خارج کرد. در این مرحله، پزشکان مراقب بودند که لبه‌های تیز استخوان آسیبی به تارهای صوتی بیمار وارد نکند.
پس از خارج کردن استخوان، پزشکان بار دیگر با انجام برونکوسکوپی، وضعیت مجرای تنفسی را بررسی و ترشحات باقی‌مانده را پاک‌سازی کردند.
دکتر آگوستین درباره دشواری این اقدام درمانی گفت: «وقتی یک جسم خارجی برای مدت طولانی در مجرای تنفسی باقی می‌ماند، التهاب و تشکیل بافت گرانولاسیون می‌تواند خارج کردن آن را دشوارتر کند.»
او افزود که اندازه استخوان، لبه‌های تیز و محل قرارگیری آن، جابه‌جایی دقیق و کنترل‌شده جسم خارجی را ضروری کرده بود.
دکتر رائو نیز توضیح داد که مرحله پایانی خارج کردن استخوان بسیار حساس بود، زیرا جسم خارجی در نزدیکی تارهای صوتی قرار داشت و هدف تیم پزشکی، خارج کردن ایمن آن بدون آسیب رساندن به این ساختارها بود.
این اقدام درمانی با موفقیت انجام شد و سیوارامان تنها چند ساعت بعد، در شرایط عمومی پایدار از بیمارستان مرخص شد.
او در مراجعه بعدی برای پیگیری وضعیت سلامتی خود اعلام کرد که تنفسش به‌طور قابل‌توجهی بهبود یافته و دیگر به درمان اضافی نیاز ندارد.
این مرد ۶۰ ساله ضمن قدردانی از تیم پزشکی گفت: «از پزشکان بابت مراقبت‌ها و حمایت‌هایی که دریافت کردم بسیار سپاسگزارم. از بهبودی خود و پیشرفت چشمگیر وضعیت تنفس و سلامت عمومی‌ام بسیار خوشحالم.»
